Search
  • Fred Rutgers

Een afrekencultuur? Reken eens uit wat het kost!

De Amerikaanse aanpak kent u wel, 1 foutje te veel = kop eraf!

Je hoort het regelmatig, hier gaan koppen voor rollen (met welk zwaard denk ik dan). Het gaat tenslotte om die oh zo belangrijke bottom line performance toch? Volgens mij is een afrekencultuur vaak dodelijk voor innovatie.


Wie durft er nog risico te nemen?

Willens en wetens doorgaan op de ingeslagen weg om te voorkomen dat de organisatie erachter komt dat we met zijn allen een fout hebben gemaakt is toch niet wat je moet willen? Ervaring is volgens goeroes de optelsom van gemaakte fouten. En als alle fouten onder het vloerkleed worden geveegd om te voorkomen dat er koppen gaan rollen ben je als manager voortdurend op speurtocht en bezig onder het tapijt te zoeken. Je mist het overzicht en de organisatie kan de ervaring van de gemaakte fouten niet delen.Je werkt als een soort politieagent en speelt diefje met verlos met je medewerkers.


Probeer er in plaats daarvan eens een team van te maken. Creëer een cultuur waarbinnen mensen open en eerlijk durven uit te komen voor hun fouten en zwaktes. Maak er een team inspanning van om elkaars zwaktes te helpen afdekken en probeer de leermomenten van fouten samen te herkennen en deel ze met elkaar. Als fouten zwaar worden afgestraft gaan medewerkers op zeker. Ze nemen geen risico, want minder risico = minder fouten = minder kans op koppie eraf! Zonder risico heb je ook minder kansen en worden er minder nieuwe dingen geprobeerd die tot innovatie kunnen leiden.


Koppie eraf als bedrijfscultuur is dus dodelijk voor innovatie.

De halveringstijd van kennis zorgt ervoor dat stilstand in innovatie dus ook al snel leidt tot een snelle achteruitgang. En denk eraan de halveringstijd van kennis is een kwadratische curve. De volgende halvering vindt steeds plaats in de helft van de tijd van de vorige halvering. Afrekenen kost dus meer dan je denkt!


Probeer wel altijd zo origineel mogelijk te zijn in de fouten die je als organisatie maakt. Al te vaak in herhaling vallen is ook niet nodig als de leermomenten van fouten open en eerlijk samen worden gedeeld. Als je wilt dat een bedrijf zich continue verbetert zul je dus telkens nieuwe dingen moeten proberen. Bij het proberen van nieuwe dingen is er vanzelfsprekend een risico op fouten en zal ook wel eens in de praktijk blijken dat het geen verbetering is maar wie weet zelfs wel een mislukking.


Als door een strenge afrekencultuur mensen hun vingers niet meer willen branden aan innovatie risico's zullen ze braaf blijven lopen langs reeds lang geleden platgetrapte paden. Maar vergeet niet klavertjes vier groeien daar niet op en worden dan dus ook niet meer gevonden.

In een enthousiaste afhak cultuur met een ‘gezellige uitlach cultuur’ met overal backstabbers die politiek bedrijven gaan mensen een schild op hun rug dragen als bescherming tegen de bekende dolk in de rug. Ze gaan hun kop intrekken als er gehakt wordt. ze bewegen niet meer voorwaarts door gebrek aan lef tot innoveren, het lijkt wel alsof ze hun poten intrekken. Ze steken ook geen hand meer uit om iemand te helpen, want voor het zelfde geld gaan ze mee ten onder. Ze vertonen ineens een opvallende gelijkenis met schildpadden. Schildpadden zijn weliswaar overlevers, maar ze blinken niet uit door snelheid en staan ook niet bekend als slim en succesvol.



Wil je hier meer over weten, lees dan mijn boek "Corporate Samourai" of bel gewoon eens voor een afspraak met 0651542222

Met vriendelijke groet,

Fred Rutgers

2 views

© Fred Rutgers 2017